به نام حق!

یه دوستی هایی هست که به نظر عمر زنده ی کوتاهی دارن ولی یه عمر خاطره ی شیرین و احساس قشنگ رو برات می گذارن! دوستی هایی که برای همیشه در قلبم زنده می مونند و رد اثرشون بر ذهنم باقی!

دوست هایی هستند که مدت کمی در کنارشون بودم ولی خیلی صمیمی تر از دوست های روزمره ام! با یه عالمه حس اعتماد و نزدیکی؛ یه عالمه حرف دل مشترک برای آرام یافتن!

...

هرازگاهی که کسی خبرم می ده از خوندن اینجا، به تصویر خیالی که تو ذهنش ساخته و فاصله ی احتمالی زیادم با اون، فکر می کنم؛ به اینکه گاهی حتی احساس می کنم از نوشته های اینجا هم دور شده ام.

گاهی از خودم هم بیگانه می شوم.

...

خدایا! "دوست" و "دوستی" از واژه های مقدسی بود که به ما هدیه دادی؛ حمد و سپاست برای این نعمت ها؛ و کمکمون کن که عملا شکر گوییم تو را برای این رحمت ها و نعمت ها. آمین.