253

به نام حق.

نو بهار است در آن کوش که خوشدل باشی /  که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش /  که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می دهدت پند ولی /  وعظت آنگاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است / حیف باشد که ز حال همه غافل باشی

گرچه راهی است پر از بیم زما تا بر دوست /  رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

نقد عمرت ببرد غصه ی دنیا به گزاف /  گر شب و روز در این قصه ی مشکل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد /  صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

/ 1 نظر / 6 بازدید
س ع ف

خوشدل بودن از شروط لازم زندگی است که باید نگاهش داریم تا از دستمان نرود. اگر قابلیت و صفای درونی را بدست آوریم همین نصیحت خوشدل بودن را از آهنگ طبیعت میشنویم نترسیم و سر مایه عمر را به غصه دنیا هدر ندهیم اگر منزلگاهها را بشناسیم مسیر تا حضرت دوست بسیار راحت است