305

به نام حق!

از بخش چشم آنچه که برایم باقی ماند :

-          در هیچ کجا و هیچ زمان، از بی قانونی حمایت نکنم. تا زمانی که خودمون سود می بریم، نمی فهمیم که چه رنجی به دیگران تحمیل می شه و چه حقی ضایع می شه.

-          اگر در هر جایگاهی که هستی، خوب باشی و خوب عمل کنی، نه تنها برای همیشه در خاطر ها می مونی، بلکه یه الگوی خوب می شی. مثل یکی از رزیدنت های این بخش. دیگه داشتیم فراموش می کردیم که می شه اینجوری هم بود. با حوصله و بدون اینکه وظیفه ی قانونی و اجباری داشته باشه، وقت و انرژی صرف ما می کنه و هیچ هم از ما نمی خواد! بر عکس بخش های دیگه، خودمون هم که دلمون می خواد یه کمک کوچولو بکنیم و مریض رو صدا بکنیم، باز هم نمی گذاره و برای هر مریض بلند می شه و می ره بیرون و دوباره برمیگرده! و جالب اینکه ما انقدر بدبین شدیم بعد از نزدیک دو سال زندگی در بیمارستان که فکر می کنیم حتما اتفاقی افتاده قبلا که الان این کار ساده رو هم به ما نمی دن! غافل از اینکه در پاسخ ما می گه که وظیفه ی شما نیست؛ نمی خواد که ما بریم بیرون و در راهرو اسم مریض رو داد بزنیم! ... نمی خواد که "ما" این کار رو بکنیم؛ حتی اگه خودش مجبوره...

این آدم برایم این مفهوم رو زنده کرد :

" هر جا که هستی، خوب باش و به هر کس که در اطرافت هست، خوبی کن!"

/ 0 نظر / 20 بازدید