243

به نام حق!

- آرامش ! خوبه که آدم یاد بگیره وقتی بحث جدی می شه و پای دفاع از یه چیزی به میدون میاد، حالت تدافعی نگیره و صداش بلند نشه و با آرامش و تعقل جواب بده!

- خوبه که آدم یاد بگیره حرف آ‌ دم ها رو کامل، با حوصله و تا آخرش گوش بده!‌ مطمئن بشه که فهمیده و بعد شروع کنه به پاسخ دادن!

- وقتی آدم ها شروع می کنند به بحث روی اهداف - حتی اگه وسط کار باشن- این یعنی اینکه انقدر آدم های ارزشمندی هستند که به این چیزها فکر می کنند! که برای استقلالشون ، آزادیشون و فکر و خواسته ی خودشون ارزش قائل اند؛ فقط ای کاش این همه ارزش رو با یه عالمه بدگمانی و قضاوت زودهنگام قاطی نکنیم که همه چی خراب می شه...

... ای کاش راحت تر می شد تغییر کرد و آدم شد! هنوز بعد از این همه ادعا و تجربه و جلسه و بحث و همکاری، یه عالمه نقص آشکار هست.. اینجاست که معنی فاصله ی دانستن و عمل کردن بیشتر درک می شه...

پ ن : خسته ام! دلم می خواد به امروزم هشدار بدم و فریاد بزنم که ایست! کمی آهسته تر بران!  ... ولی هنوز هزاران کار هست که رویای انجام دادنشان را در ذهن می پرورانم و فکر ساعت های به هدر رفته و کارهایی که بهتر می شد انجام داد... جمع اینهاست در درونم که می شود یک موج محرک...!

خدایا! شکرت...

/ 0 نظر / 14 بازدید