275

یا من یسمی بالغفور الرحیم.

برام سوال شده اگه امامان ما الان زنده بودند، در مقایسه  با این همه زیارت و احترامی که برای قبورشون قائلیم، چه برخوردی باهاشون داشتیم؟ اصلا میشناختیمشون؟ تلاشی برای شناختشون میکردیم؟ آیا اگر زنده بودند هم به دستبوسیشون میرفتیم و به آغوششون پناه میبردیم؟ از علمشون استفاده می کردیم؟

...

معتقدم هنوز هم نشناختیمشون و حق معرفتشون رو ادا نکردیم.

جالبه که مقبره ی این بزرگان هم راهی برای شناخت ماست.

...

این بار هم با پنج دانشجوی پزشکی همراه بودم، با همه ی خصوصیات ویژه ی هم رشته ای هایم!  هر کدام هم دارای شخصیتی جالب و دوست داشتنی.

تصمیم داشتم سکوت کنم و در آرامش به سر برم.  و عجیب اینکه از همان شب اول، سوال و نیازها شروع شد. دیگه انگار دانشجوی سال بالایی شدیم!  سال پایینی ها به ما احترام میگذارند و من نیز در برابر صحبت هاشون احساس مسئولیت می کنم برای انتقال تجربه ها. و برای دوست سال بالایی ام هم باید شنونده ی درددل ها و کمک کننده در تصمیم گیری اش باشم.

از این سفر هم خاطره ی دیگری باقی ماند و یاد چند دوست که در هر زیارت بعدی با من خواهد بود.

سعی کردم تلاشی برای شمردن دونه دونه ی خواسته هام نکنم. شاید ادای همان فقیرانی رو درآوردم که به میهمانی صاحبخانه میروند و انتظار کرم دارند. انتظار بخشش بدون درخواست...

 

و لاجعله الله آخر العهد منی لزیارتکم یا مولای ...

 

اول محرم ، بعد از نماز ظهر، دارالحجه، حرم امام رضا(ع)

/ 0 نظر / 16 بازدید